Costa Rica
  Op onze eerste reis naar Midden Amerika vlogen we eerst naar Panama. Op het laatste moment hebben we nog gebruik gemaakt van een aanbieding om deze vlucht business class te vliegen. Dat was erg prettig. In Panama was het 2,5 uur wachten op de vlucht naar San Jose. Die vlucht duurde slechts 1,5 uur. Vlot voorbij de douane en met het busje, dat we vooraf hadden geregeld, waren we al snel in de Sleep Inn Downtown. Op dat korte stukje naar het hotel was men maar liefst op 3 plekken de restanten van een ongeluk op aan het ruimen. Dat het rijgedrag in Costa Rica niet altijd even prettig is, zouden we nog wel een paar keer ervaren tijdens onze reis.
Dit was ons reisschema:
dag 1: San Jose - PN Tortuguero
dag 2: PN Tortuguero
dag 3: PN Tortuguero - Sarapiqui
dag 4: Sarapiqui
dag 5: Sarapiqui - Cano Negro WR
dag 6: Cano Negro WR
dag 7: Cano Negro WR - Arenal
dag 8: Arenal
dag 9: Arenal - Rincon de la Vieja
dag 10: Rincon de la Vieja
dag 11: Rincon de la Vieja - Monteverde
dag 12: Monteverde
dag 13: Monteverde - Turrialba
dag 14: Turrialba
dag 15: Turrialba - San Jose

De eerste ochtend vertrokken we héél vroeg met een kleurrijke bus richting Parque Nacional Tortuguero. Het duurde even voordat we de stad uit waren, want er werden ook nog reizigers bij andere hotels opgepikt. Na een uur of twee stopte de bus in Guápiles voor het ontbijt in El Ceibo Restaurant. Toen we na het ontbijt buiten op het vertrek van de bus wachtten, zagen we hoog in de bomen 2 luiaarden. Geweldig!
Vanuit Guápiles was het nog ongeveer één uur rijden naar de rivier waar de reizgers in bootjes werden geladen die hen naar de verschillende lodges zouden varen. Het was er enorm druk doordat er meerdere bussen tegelijk aankwamen. Iedereen liep maar beetje door elkaar heen en het duurde dan ook wel een tijdje voordat iedereen in de juiste boot zat.
Na ongeveer een uur varen waren we dan eindelijk bij Pachira Lodge. Deze accommodatie ligt vlak bij het nationale park. Helaas hebben we van het park maar weinig gezien omdat het echt de hele dag ontzettend hard regende; de vaartocht werd vroegtijdig afgebroken. Gedurende de hele korte droge periodes hebben we wel van de tuin en de daar aanwezige bijzondere dieren genoten.

Op weg terug met de bootjes, was het duidelijk te zien dat de rivier een stuk hoger was dan de dagen hiervoor. Op de plek waar iedereen de bus in moest, was het weer erg druk en rommelig. Ook blubberig; er was hier niets verhard dus was het oppassen dat je je spullen niet liet vallen of uitgleed. De bus bracht ons weer naar El Ceibo Restaurant in Guápiles, waar we deze keer een lunch kregen voorgezet. Daarna werd iedereen die op eigen gelegenheid met een auto verder zou gaan, bij de autoverhuur afgezet. Toen we eindelijk de auto ter beschikking hadden, gingen we op weg naar Sueno Azul Resort in Sarapiqui. Ook hier bood de tuin en directe omgeving van de accommodatie veel op het gebied van flora en fauna.

Het was vanuit Sarapiqui ruim 4 uur rijden naar Cano Negro Wildlife Refuge dat in het noorden van Costa Rica, dicht bij de grens met Nicaragua ligt. Af en toe kregen we een hartverzakking doordat een grote vrachtwagen met aanhanger ons inhaalde op een moment dat ons niet echt geschikt leek. Het waren lege wagens op weg naar een van de vele ananas- en suikerrietplantages in dit gebied. De chauffeurs gaven flink gas maar wij hielden ons toch maar aan de maximale snelheid. De Natural Lodge Cano Negro bevindt zich in het prachtige natuurgebied; was een goede uitvalbasis en bood (net als de eerdere accommodaties) een prachtige tuin met uiteenlopende fauna.

De volgende bestemming was de vulkaan Arenal, zo'n 2 uur rijden ten zuiden van Cano Negro. Deze keer werden we niet ingehaald door grote vrachtwagens. Die hielden de boel juist op nu ze zwaar geladen waren en veroorzaakten daar door vaak enge inhaalmanoeuvres. Helaas regende het de gehele tijd dat we bij de vulkaan waren; het kwam met bakken tegelijk. Veel nevel dus geen vulkaan gezien, helaas. Als het heel even droog was, lukte het ons wel om in de tuin van de Arenal Lodge een paar beestjes te fotograferen en dan weer snel naar binnen.
Gelukkig werd het de volgende dag droog toen we de bergen over waren. We verbleven in het Blue River Resort dat zich iets ten noorden van de stad Liberia in Rincon de la Vieja bevindt. Ontzettend veel verschillende kolibrisoorten! Niet te doen om die allemaal op naam te brengen. Een dagtripje naar Parque Nacional Santa Rosa was prima te doen vanuit deze accommodatie.

Bij ons vertrek regende het, maar eenmaal op de verharde weg was de zon er weer en werd het snel warm. Het was bijna 3 uur rijden in zuidelijke richting. We hadden meerdere schrikwekkende verhalen gehoord over het laatste deel van de weg naar Monteverde maar er bleek niets aan de hand. Het Monteverde Cloud Forest Biological Reserve ligt op een klein stukje rijden van de Monteverde Country Lodge. Prachtig park! De accommodatie had deze keer eens niet veel qua tuin te bieden.

Op weg naar Turrialba probeerden we tevergeefs om San Jose heen te rijden. Dat lukte niet en het werd een verschrikkelijke rit door de stad. Gelukkig hadden we wel een kaart maar het was er zo druk dat je gewoon niet wist waar te kijken. Uiteindelijk zijn we de stad goed doorgekomen en kwamen we, na zo'n 5 uur rijden, aan bij Hotel Villa Florencia. Onderweg vaak gedacht waarom we nu helemaal hier naar toe wilden, maar de vulkanen en Monumento Nacional Guayabo maakten veel goed. Helaas was San Jose op de weg terug niet te vermijden. We waren zo opgelucht dat we het hotel hadden bereikt dat we vergaten de bezinetank te vullen. We lieten het er maar bij; we hebben de autoverhuurder voor de benzine betaald toen de auto werd opgehaald. Het was nog heerlijk weer en we sloten onze reis af op het terras van Country Inn & Suites by Radisson.